Elerina, Karmelowa Pani.

Temat: Elerina, Karmelowa Pani. Sob Sty 08, 2011 8:39 pm

Imię/Przezwisko: Elerina, ot. Dla wszystkich co mają lekkie problemy z imionami pochodzenia... nieznanego pochodzenia, o, stwierdzę iż to imię się odmienia. Elerina, Eleriny, Elerinie, Elerinę, Eleriną, Elerinie, Elerino. Lekcja skończona, możecie się spakować i wyjść. Przezwisko? Karmelowa Pani, Karmelica.
Rasa: Husky.
Stado: Potępienia. Bo podąża za rodziną.
Charakter: Elerina jest ekscentryczną osobą. Niby jej kimś z siłą przebicia, kobitką z "jajami", jednak we wnętrzu odczuwa wielką pustkę. Zacznijmy najpierw od skorupy. Zgryźliwa dziewucha będąca wyśmienitym pionkiem w grze jest uległa tylko w stosunku do wyższych rangą i tych, których uważa za przyjaciół czy też autorytety. Jest zmienną osobą, czasem miewa huśtawki nastroju i napady szału.
Z przyjaźnią różnie u niej bywa. Wyróżniamy u Eleriny kilka typów przyjaźni.

Z zasady - nic innego jak sztuczny związek. Owa pannica musi mieć powód, najczęściej widzieć w tym własną korzyść, aby wplatać się w owy związek.
Bo tak - najlepsze wyjaśnienie, lubię go bo tak. Czyli kontakt z osobą którą Elerina lubi, acz tego nie ukazuje.
Oddam życie za niego - szczera przyjaźń, na zawsze [czyt. do zdrady lub śmierci]. Wtedy Eler jest szczera i miła w stosunku do przyjaciela.
Z przymusu - szacunek uzyskany z przymusu. Najczęściej jest to rodzaj uczucia którym obdarza przywódców, osoby wyższe czy też silniejsze.

A teraz zstąpmy do głębi. W ciele Eleriny czyhają dwie dusze, a raczej osobowości. Pierwsza - dupiasta egoistka bez piątej klepki. Zadzierająca nosa. Rozwścieczona może nawet zabić w afekcie. A drażni ją wszystko. Od oddechu innej osoby, po znęcanie się nad nią. Choć, wiadomo, w tym ostatnim przypadku każdy by się wściekł. Gotowa zginąć w obronie swych przekonań jest dobrą wojowniczką.
A druga osobowość? Uległa, troskliwa, romantyczka. Często widać na jej pysku łzy. Łatwo ją wtedy zranić, do cna zniszczyć ducha i chęć życia. Przewrażliwiona na każdym punkcie obdarza wszystkich dookoła szczerym uśmiechem z głębi serducha. Jest bardzo naiwną istotą. Nie zaatakuje pierwsza, choćbyś bluźnił i wyzywał ją od szmat etc.
Nie, Elerina nie wie o tym że jest wariatką. Pierwsza osobowość nie pamięta co wyprawiała druga, i vice versa. Przykładowo, jej ciemna strona morduje wroga, później Eler przeżywa załamanie i pojawia się druga osobowość która nie ma pojęcia że owy wróg nie żyje, nie wie nawet że poległ z jej łap.
Wygląd zewnętrzny: Jest psem rasy huski, więc ma białą sierść, a na niej czarny "płaszczyk". Jej oczy skrzą się karmelowym kolorem. Na czarnym nosie ma różową plamkę, ot, takie odbarwienie. I nic ją nie wyróżnia. Jest normalnego wzrostu, nie waży za wiele, można rzec że jest wychudzona, jednak nie aż tak bardzo.
Cechy Szczególne: Wymienione.
Rodzina: Jeden najważniejszy - Steele, braciszek.
Historia: Nie pamięta swojej przeszłości. Zawsze chodziła swoimi drogami, często także szpiegowała Steelego. Była jak cień w jego życiu, niby niepotrzebny, a jednak jest. Niezauważalna na każdym kroku nie miała własnego życia. Nie przejęła się tym zanadto. Żyła jego życiem, aż do czasu.
Głęboko wierzyła w swą ideę świata. Nie jest ona prosta, lecz postaram się wam ją przybliżyć. Każda istota posiada cień. Cień jest śladem jej bytu na tym świecie, jest symbolem zabitego demona który zyskał imię Utu. Wiadomo, ciało przesłania światło słoneczne i tak powstaje cień. W religii Eleriny, którą ja nazwę Kultem Isztar, ważnym bóstwem jest Ereszkigal, pani śmierci, świata podziemnego opiekująca się duszami wszystkich istnień. Tkała ich los wplatając do wielkiej szaty Świata. Isztar, siostra Ereszkigal, jest boginią neutralną panującą nad Ziemią i Wenus. Ereszkigal, chcąc strącić Isztar z tronu, "oderwała" kawałek swej duszy i obdarowała nim ducha suki. I ów duch podążył na ziemię chcąc wypełnić rozkaz swej pani. Zapewne już się domyślacie kim był owy byt. A więc odrodził się on, jako Elerina. I to jest jej wytłumaczenie swych braków w pamięci. A czemu bogini podziemia nie mogła sama upomnieć się o tron? To proste. Była tak silnie związana ze światem podziemnym że opuszczenie swojego królestwa skończyłoby się całkowitą zagładą i bogini, i świata pozagrobowego.
Wracając do samej Eleriny... Jej persona jest uzależniona od Ereszkigal. Suka ta musi oddawać jej kilka kropki swojej krwi co kilka dni. Rani się zawsze w noc, w ciemną noc upuszcza krwawą posokę tylko po to, aby dać siłę bogini. Najczęściej znajduje ostrą gałąź z jakiegoś drzewa i się o nią nadziewa. I to wystarcza aby ubłagać wymyślone bóstwo.
Wymarzona Ranga: Nekromanta. Tak, widzę Elerinę na tej randze, choć nie pogniewam się jak przywódca wyznaczy mi inną rangę, na każdej pozycji będę prowadzić postać tak, aby ta dawała mi satysfakcję.
Inne Uwagi: Owa Ereszkigal jest tylko i wyłącznie chorym wymysłem pannicy.

Temat: Re: Elerina, Karmelowa Pani. Nie Sty 09, 2011 10:30 pm

Akcept. ; *
Dostajesz rangę: Beta.
Życzę miłej gry.

_________________