Chmiel zwyczajny - Zarówno owocostany chmielu, jak lupulina, działają uspokajająco , przeciwskurczowo (na mięśnie gładkie jelit i dróg moczowych), zwiększają wydalanie moczu, pobudzają wydzielanie śliny, soku żołądkowego i śluzu w przewodzie pokarmowym, ułatwiając trawienie i przyswajanie pokarmów przez organizm. Zarówno stosowane wewnętrznie, jak też zewnętrznie oba surowce wykazują działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.
Lawenda prawdziwa - Kwiat lawendy ma działanie odkażające, przeciwskurczowe i uspokajające.
Melisa lekarska - Ziele melisy działa uspokajająco, zwłaszcza w nerwobólach i nerwicowych schorzeniach serca. Ma również właściwości przeciwzapalne oraz przeciwbakteryjne.
Bez czarny - Kwiaty i owoce mają działanie przeciwgorączkowe i napotne oraz łagodzą chroniczne zapalenia dróg oddechowych.
Fiołek wonny - Zastosowanie ma zarówno ziele, jak i kwiaty zbierane w czasie kwitnienia roślin i wysuszone w temperaturze pokojowej. Oba surowce zalecane są przy zapaleniu gardła, katarze, kaszlu, przy różnych chorobach skóry.
Lipa drobnolistna i lipa szerokolistna - Napar z lipy działa napotnie i zmniejsza temperaturę przy przeziębieniach, grypie i chorobach górnych dróg oddechowych. Pije się go przy wymiotach na tle nerwowym i zawrotach głowy, działa też żółciopędnie, rozkurczowo i reguluje pracę żołądka.
Rumianek pospolity - Rumianek działa przeciwzapalnie, przeciwskurczowo, wiatropędnie i odkażająco. Napar z rumianku podaje się przy bólach żołądka i jelit. Zewnętrznie stosuje się go w postaci okładów przy stanach zapalnych skóry, ranach, oparzeniach słonecznych, zapaleniu spojówek, gardła i anginie.
Czosnek pospolity - Czosnek działa bakteriobójczo, przeciwgrzybicznie, żółciopędnie, obniża stopień cholesterolu we krwi i ciśnienie krwi, pobudza wydzielanie soków trawiennych.
Koper włoski - Zastosowanie mają owoce kopru włoskiego, które używa się jako łagodny środek przeciwkaszlowy. Napar dezynfekuje również drogi oddechowe, toteż można używać go do płukani a gardła i jamy ustnej.
Nagietek lekarski - Zewnętrznie stosowany jest nagietek jako środek przeciwzapalny i gojący – do płukania jamy ustnej i gardła, po ukąszeniu przez owady i pęknięciu skóry, do przemywania oczu przy zapaleniach spojówek i powiek.
Bieluń dziędzierzawa - jest rośliną rosnącą w ogrodach, na polach, na śmietnikach - jako chwast. Wysokość rośliny może dochodzić do 1,5 m (zwykle jest niższa). Ma ciemnozielone, ząbkowane liście, a kwiaty, przeważnie białe, wyrastają w rozwidleniach łodygi. Owoce są podobne do owoców kasztanowca, podłużne z kolcami, natomiast nasiona pojawiające się jesienią są brunatno-czarne. Objawami zatrucia są: szerokie źrenice oczu, porażenie akomodacji oka, zahamowanie ruchów robaczkowych przewodu pokarmowego, przyspieszenie czynności serca, zahamowanie wydzielania łez, śliny, potu, soku żołądkowego, rozszerzenie oskrzeli.
Leczenie - Płukanie żołądka.
Pokrzyk wilcza jagoda - rośnie w zaroślach i lasach. Wysokość rośliny wynosi od 60 cm do 1 m. Ma duże ciemnozielone liście, zwisające brunatno-fioletowe kwiaty. Jej owoce to ciemne jagody (w zielonym kielichu) wielkości wiśni, które dojrzewają od lipca do listopada. Cała roślina jest trująca, a najbardziej jagody, zawierające alkaloidy tropinowe: hioscyjaminę, skopolaminę, atropinę. Dawką śmiertelną może być zjedzenie kilku jagód.
Leczenie - To Samo co w przypadku Bielini.
Lulek czarny - rośnie przy drogach, na śmietnikach, ma owłosioną łodygę, liście grube, ciemnozielone z wrębami, kwiaty skupione na szczycie łodygi, brunatno-żółte, owoce w kształcie puszek z wieczkami, nasiona brązowe. Zawiera alkaloidy tropinowe, głównie hioscyjaminę i skopolaminę. Zatrucia zdarzają się przede wszystkim po zjedzeniu nasion.
Objawy i postępowanie jak przy zatruciu poprzednio opisywanymi roślinami.
Zimowit jesienny - Objawy zatrucia pojawiają się po kilkugodzinnym okresie utajenia i charakteryzują się uczuciem pieczenia w jamie ustnej, zaburzeniami połykania, bólami brzucha, wymiotami i biegunką (często krwawą). Występują bolesne skurcze pęcherza moczowego z krwiomoczem.
Szalej jadowity - Objawy zatrucia występują po kilku lub kilkunastu godzinach po zjedzeniu kiełków i objawiają się wymiotami i biegunką. W cięższych zatruciach mogą wystąpić rozlane bóle brzucha, gorączka, owrzodzenia jamy ustnej, uszkodzenie naczyń krwionośnych.
Nie ma swoistego leczenia, stosowana jest intensywna terapia podtrzymująca.
